‘MemoRIE’

 

Herinneringen en dromen zijn dingen die ons dagdagelijks bezighouden. Dit onderzoek handelt over het samensmelten van het heden met het verleden en de toekomst. De onderzoeksvraag is: ‘Welke rol spelen de verschillende ervaringen van tijd in de betekenis van een plek?’ De onzichtbare mentale ruimte, een herinnering of droom, is een belangrijke code die ik ontdekte tijdens mijn observaties in het koffiehuis van de HEMA. De ruimte krijgt een gelaagdheid door de manier waarop mensen de plek coderen. Het verhaal van Rie Bogaert is hier een mooi voorbeeld van. Zij komt naar deze plek om de dood van haar man te verwerken en herinneringen op te halen.

Het feit dat het mogelijk is om met je gedachten naar een mentale of persoonlijke ruimte te gaan, betekent dat het ‘nu’ versmolten is met herinneringen en dromen. De plek functioneert als kruispunt tussen verschillende tijden en als ontmoetingsplek: ontmoetingen tussen personen enerzijds en met herinneringen en dromen anderzijds. Het onderzoekend ontwerp start vanuit het huis waarin ik opgroeide. Het is een tweedelig huis dat al gedurende vier generaties bewoond wordt. De herinnering wordt omgezet in een scène van de herinnering en is daardoor een recapitulatie of reconstructie van de plek.